‘Een wetenschapper denkt zijn hele leven na over één vraag. Vlak voordat ie dood gaat zegt ie: ‘Dit is het antwoord!’. En dat roept dan gelijk weer vijf nieuwe vragen op’, aldus Koen (12 jaar) op het congres Meet The Future.

Op 18 november 2010 vond ‘Meet the Future, Science & Technology Summit 2010′ plaats in het het World Forum in Den Haag. Internationale topsprekers als Neil Armstrong, Steve Wozniak en Kishore Mahbubani inspireerden de bijna 4000 bezoekers uit onderwijs, wetenschap en bedrijfsleven rond het thema bèta techniek en talentontwikkeling.

Kinderen en wetenschappers hebben veel gemeenschappelijk: ze zijn open, onbevangen en niet bang om te experimenteren. Maar er is meer. De ‘roots’ van alle wetenschap ligt in de filosofie zoals bijvoorbeeld Socrates dat in de praktijk bracht: het vermogen om de fundamentele, ongemakkelijke vragen te stellen zoals kinderen dat nog kunnen. De uitdaging is om ons Kinderbrein niet te verliezen in ons werk en ons leven.

Hoe blijf je groot denken in tijden waarin je gedwongen wordt om klein te denken? Volg dit gratis emailprogramma op basis van mijn boek, met extra’s zoals video’s en applicaties voor mobiele telefoon.

Meld je alvast aan: adriaan@routinez.nl

Aan het begin van de avond stond ik in een mokkende menigte van reizigers op het plein voor Station Nijmegen. Het treinverkeer was die middag ontregeld en tot overmaat van ramp reden er geen treinen tussen Nijmegen en Arnhem, mijn eindbestemming waar ik les zou geven. Of ik op tijd zou komen zou er om spannen. ‘De NS zet speciale bussen in tussen Nijmegen en Arnhem’ had de conducteur omgeroepen in de overvolle stoptrein waarin ik zojuist was aangekomen. Ik keek om mij heen en zag een streekbus waar ‘Arnhem’ als bestemming stond. Samen met andere reizigers liep ik op de bus af. Het bleek een streekbus te zijn, die er 5 kwartier over zou doen, en waarvoor je een ov-kaartje moest kopen. Verontwaardigd dropen mensen af: ‘Schande!'’ Zoals gewoonlijk hebben ze weer niets geregeld’, ‘Typisch weer NS’, ‘Wat een puinhoop maken ze er van’.’ Het is weer net zo als laatst in Vleuten, toen heb ik…’. De rest ontging me. Voor het stationsplein zag ik een touringcarbus staan  en enkele mannen in neon vestjes met het NS-logo op hun rug. Ik liep er naar toe, informeerde of dit de vervangende bus naar Arnhem was, en toen de chauffeur dit bevestigde stapte ik in. Twee minuten later vertrok de bus. Vanuit het raam zag ik de mokkende mensen nog steeds met elkaar discussieren over hoe schandalig de situatie is en ervaringen uitwisselen over eerdere misstanden van NS.

Als je als een arend wilt vliegen, blijf dan niet rondhangen bij de kippen. Hoe verleidelijk is het om mee te gaan met het geklaag en het uitwisselen van negatieve ervaringen? Ik had de keuze om mijn bijdrage te leveren aan het geklaag of om te zorgen dat ik op tijd zou komen om mijn cursusavond te kunnen verzorgen. Ik koos voor het laatste. Deze keer. Hoeveel tijd verdoen we met het luisteren naar het gekakel van de beperkende gedachten om ons heen en vooral de gedachten die we onszelf aanpraten? Hoe zit dat in jouw situatie, in jouw bedrijf? Inventariseer eens hoevaak je deze week met de kakelende kippen blijft meedoen en hoevaak het je lukt om uit te vliegen en je eigen koers te varen.